Huntjens fluitend naar titel (De Limburger)
dinsdag 07 oktober 2003 
ATLETIEK - Pedro Huntjens uit Elsloo veroverde in Tilburg haast fluitend de
Nederlandse titel snelwandelen 50 km. Zijn vijfde alweer op die afstand. En
zoals bijna altijd in de grauwe anonimiteit. Topsporter in de marge. ,,Ach,
ik doe het puur voor de lol en alleen voor mezelf.'' 
Met het kampioenschap bereikte Pedro Huntjens (36) wiegelend, waggelend en
heupzwaaiend een nieuwe mijlpaal. ,,Voor de 25ste keer op het podium, dat
was dit keer mijn grote motivatie. En volgend jaar ga ik voor mijn tiende
Nederlandse titel in mijn carrière. Zo probeer ik me elk seizoen weer nieuwe
druk op te leggen.''

Pedro Huntjens is met kop en schouders Nederlands beste snelwandelaar op dit
moment. Ooit heeft de Unitas-loper even overwogen om zijn maatschappelijke
loopbaan deels opzij te zetten voor een ongewis olympisch avontuur. ,,Maar
zonder sponsors is dat ondoenlijk. Ik heb een gezin en er moet brood op de
plank komen. Trouwens, wil je proberen de top te bereiken dan moet je
wekelijks 220 tot 260 km trainen. Nou train ik 70 tot 100 km per week en
daarmee kan ik me in Nederland prima overeind houden.''

'Laat ze maar lopen die dwazen'. Het grote publiek vindt het snelwandelen
maar een rare sport. Pedro Huntjens stoort zich echter al lang niet meer aan
de opmerkingen van de mensen en het gebrek aan erkenning. ,,Ik persoonlijk
vind het topsport. Ik concentreer me ook elk jaar op vier wedstrijden. Dit
seizoen pakte ik zilver op de 3000 meter indoor, goud op de twintig en de
vijftig kilometer en won ik de Kennedymars. Mijn seizoen is geslaagd. Op
naar 2004, mijn tiende Nederlandse titel.'' Dat soort uitdagingen is ruwe
brandstof voor de sportieve veelvraat. ,,Tja, zelfs na zoveel titels en
podiumplaatsen ben ik nog lang niet verzadigd.'' 



Snelwandelen tot ik er dood bij neerval' (VK)
de Volkskrant van 06-10-2003, Pagina 19, Sport 

Pedro Huntjens bij Nederlands kampioenschap voor de 25ste keer op nationaal
podium 
Achttien deelnemers waren er gisteren tijdens de NK 50 kilometer
snelwandelen. Winnaar werd Pedro Huntjens, die voor de 25ste keer in zijn
leven een nationaal podium mocht beklimmen. 
Van onze verslaggever 
Rolf Bos 
TILBURG 
Het is voor de organisatie zondagmiddag op de wielerbaan van TWC Pijnenburg
even zoeken naar het bandje met het Wilhelmus. Nadat eerst de tonen van wat
andere wijsjes klinken, is het dan zover: de nationale hymne kan worden
gespeeld voor een glunderende Pedro Huntjens. 
De drukkerijmedewerker uit Urmond heeft er iets meer dan vijf uur voor
gewandeld, drie paar schoenen heeft hij gebruikt, de kleine inzinking net
voor het 35 kilometerpunt doorstond hij met de versterkende hulp van cola en
krentenbollen. 
Vijftig kilometer in pittig tempo wandelen - dat zijn 31 rondjes van steeds
1572 meter, plus nog eens een aanloopstrook van 1268 meter over het asfalt
van het sportpark aan de Tilburgse Bijs terveltlaan. 
Huntjens (36) staat zondagmiddag voor de 25ste keer op een nationaal podium.
Hij is nu vijfmaal kampioen op de lange 50 kilometer, driemaal was hij al de
beste op de 20 kilometer, eenmaal vierde hij succes op de 5000 meter bij de
NK-indoor. 
Snelwandelen over 50 kilometer - het is familiewerk. Terwijl manlief zijn
rondjes draait, staat echtgenote Jacqueline klaar met bidons en stukjes
banaan. Soms houdt ze Pedro - als die het even niet meer ziet zitten - met
wat stevige vloeken (`Níet opschrijven!') op het rechte pad. 
Ook houdt ze - goed ingelopen - reserveschoeisel paraat: bij het eerste paar
knelde zondag de rechterwreef, bij het tweede paar waren er na een rondje al
veterproblemen, pas het derde paar Asics voldoet. 
Huntjens is wel eens sneller geweest. In 1996 legde hij de afstand af in
4.17 uur en droomde hij zelfs van de Olympische Spelen van Sydney. Dan had
hij, om de limiet te halen, nog wel ruim een kwartier sneller moeten zijn,
maar met wat `extra training' had het kunnen lukken. 
Helaas, zelfs met de wekelijkse 170 kilometer wandelen die hij in die jaren
aflegde, bleef het bij een mooie wens. Sydney werd nooit gehaald. Inmiddels
is Huntjens terug naar een weekomvang van maximaal 90 kilometer en is hij op
50 kilometer snelwandelen drie kwartier langzamer en nog wordt hij
Nederlands kampioen. 
Kwestie van gebrek aan opvolgers. Jammer ook dat Harold van Beek - met 31
nationale titels - min of meer gestopt is. Al komt die dekselse Marcel
Bunschoten, met het geboortejaar 1978 een echt jonkie in het gezelschap van
de veelal grijzende wandelaars, wel steeds dichterbij. De loper van De Lange
Afstands Tippelaars (LAT) wordt zondag op twee minuten tweede. 
Maar Bunschoten is de enige youngster die het Huntjens in de toekomst lastig
kan maken. De Limburger, die al meer dan 700 wedstrijden liep (`en slechts
twee keer opgegeven!'), denkt het tij voorlopig nog wel te kunnen keren. `Ga
ik gewoon weer wat harder trainen.' 
Meer dan 150 wedstrijdwandelaars zijn er in Nederland niet, zegt deskundige
Hans van der Knaap (43). Bij grote internationale wedstrijden, zoals de
laatste WK, is hij een van de dertig `gediplomeerde' juryleden die van de
IAAF moeten toezien of de wandelaars zich wel aan de regels (knieën
gestrekt, altijd contact houden met de aarde) houden. 
Het wandelen in Nederland is de laatste jaren `achteruit gekacheld', zegt
hij. Sinds bondscoach Charles Sowa gestopt is zijn er geen nationale
trainingen meer. Atletiekunie KNAU kijkt er ook niet meer naar om. Terwijl
het toch zo'n mooie sport is, die al sinds 1906 (de zogenoemde
`Tussenspelen') op het olympische programma staat. 
Na Anton Toscani, die in 1936 vijftig kilometer door het Berlijn van Hitler
wandelde, zijn de Nederlandse wandelaars bij mondiale evenementen nimmer
meer van voren te zien geweest. Toscani had destijds voor zijn tiende plaats
4.42 nodig, met die tijd was de in 1984 overleden wandelaar zondag trouwens
nog keurig Nederlands kampioen geworden. 
Huntjens heeft het allang uit z'n hoofd gezet om ooit nog bij WK's of bij de
Spelen te acteren. Laat staan om het spoor van de superieure Pool, Robert
Korzeniowski, Europees, wereld- én olympisch kampioen, proberen te volgen.
De limiet voor de recente WK lag op 3.57, ruim een uur onder de eindtijd
zondag. 
Nee, Huntjens blijft gewoon nationaal wandelen: `Tot ik er dood bij
neerval.' Op zondagochtend wordt hij steevast door echtgenote Jacqueline
buiten de deur gezet voor de lange duurloop: `Ik moet dan wel langer dan
drie uur wegblijven.' 
Hij moet grijnzen als hem gevraagd wordt of hij gesponsord wordt. `Nee. Of
ja, ik krijg ondersteuning van mijn tandarts.' 
Pardon? `Omdat ik zoveel energie nodig heb voor mijn sport, eet ik
natuurlijk veel suikers. Is niet goed voor mijn gebit. Dus legt mijn
tandarts af en toe een gratis vulling aan.' 



Huntjens wint spannend NK snelwandelen
 Atletiek Actueel (06-10-2003) 
Pedro Huntjens is zondag in Tilburg het Nederlands kampioen 50
kilometer snelwandelen geworden. De 36-jarige Limburger hield zich in
5.02.40 de oprukkende Marcel Bunschoten (5.04.11) van het lijf. Een tweetal
Grieken tekende voor toptijden op de twintig kilometer. 
Niet ver achter Christophe Humé, die het gelijktijdige Belgisch
kampioenschap won (4.56.44), nam Huntjens een flinke voorsprong in het NK.
Vanaf het 20 kilometerpunt (verschil 8.36) werd het verschil met Bunschoten
kleiner en kleiner, maar op de streep had de titelverdediger nog anderhalve
minuut over. Veteraan 50+ Theo Koenis was de verrassende derde Nederlander
in de wedstrijd (5.13.13). 
Christina Kokkotou tekende in Tilburg voor een toptijd. De Griekse liep de
20 kilometer in 1.29.54, goed voor een plaats in de mondiale top-30. Bij de
mannen maakte Kokkotou's landgenoot Eleftherios Thanopoulos indruk met een
winnende tijd van 1.24.18. De jonge Nederlanders Robert en Jacques van
Bremen waren de beste Nederlanders in 1.49.56 en 2.02.08. 


  
Het stiefkindje van de atletiek (NRC)
Door Pieter de Vries 
Publiek bij NK snelwandelen bestaat vooral uit familie van deelnemers 
TILBURG, 6 OKT.
 Pedro Huntjens werd gisteren Nederlands kampioen
snelwandelen. Zijn grootste fan is zijn vrouw: ,,Als hij niet wint, moet hij
te voet naar huis.'' Tweemaal moest hij van schoenen wisselen en in het
tweede deel van de wedstrijd zat hij helemaal stuk: hij moest eten om weer
aan te sterken. Desondanks werd Pedro Huntjens (36) gisteren Nederlands
kampioen snelwandelen op de weg. Hij legde de vijftig kilometer op het
wielerparcours van de TWC Pijnenburg in Tilburg af in een tijd van 5.02.39.
Voor Huntjens, lid van atletiekvereniging Unitas uit Sittard, was het zijn
vijfde nationale titel op deze afstand. ,,Bij het eerste paar knelde mijn
rechterwreef. Met het tweede paar ging ik sloffen, want de veters zaten te
los. Het derde paar zat gelijk goed'', vertelt Huntjens, staande naast een
gammel houten podium bij de finish, over de problemen met zijn schoeisel.
Hij is opvallend snel hersteld van de slopende race, gooit de deken van zich
af en trekt een trainingsbroek aan. Warm blijven is het devies, want anders
kan de werknemer van een drukkerij een dag later ,,helemaal niet meer
lopen''. Terwijl de wedstrijd nog bezig is, begint de huldiging al. Vanuit
een krakkemikkige luidspreker schettert het Wilhelmus. Een twintigtal
supporters, vrienden en familie van de deelnemers, kijkt toe. De
snelwandelaars die nog bezig zijn aan het gevecht met hun persoonlijk record
- iedereen loopt vooral tegen zichzelf - lopen tussen de geluidswagen en het
podium door. Bijna wordt een man die de ceremonie volgt vanaf het parcours
omver gelopen. Het tafereel illustreert de kleinschaligheid en
gemoedelijkheid in de kleine wereld van het snelwandelen, waarin iedereen
elkaar kent en gezelligheid even belangrijk is als winnen. De `rare' houding
van snelwandelaars wekt nogal eens bevreemding bij toevallige passanten,
maar volgens Hans van der Knaap van de organiserende Rotterdamse Wandelsport
Vereniging (RWV) zijn de reacties meestal positief. ,,Hé, loop eens normaal,
hoor je niet zoveel meer'', zegt Van der Knaap. Hij schat dat Nederland
,,alles bij elkaar opgeteld'' zo'n honderd serieuze beoefenaars van de
kleinste subdiscipline van de atletieksport telt. Op internationaal niveau -
de vijftig kilometer snelwandelen is een olympisch nummer - heeft geen
enkele Nederlander ooit een prijs gewonnen. Bij de Olympische Spelen in
Athene ontbreekt Nederland op het onderdeel snelwandelen. De laatste
deelnemer aan de Spelen (Barcelona 1992) is Harold van Beek, houder van het
Nederlands record. ,,Met een tijd van 3.58 en nog wat'', weet Van der Knaap.
Dat is ruim twintig minuten langzamer dan het wereldrecord (3.36). Op het
asfalt van het wielerparcours in Tilburg lopen de snelwandelaars de bijna 32
rondes van 1.572 meter beduidend langzamer. ,,Ik wist dat een tijd van rond
de vijf uur genoeg was voor de titel'', verklaart Huntjens, die in 1996 een
persoonlijk record liep van 4.17. Ook andere Nederlanders klokten in de
jaren '90 tijden van tussen de vier en vierenhalf uur. Die tijd is voorbij,
weet Huntjens. ,,Het niveau is naar beneden gegaan. Ik train zelf ook
minder. Als ik nu zeventig tot honderd kilometer per week loop, mag ik in
mijn handjes klappen. In 1996 was dat minimaal 130 kilometer per week.''
Tekenend voor het afgenomen niveau is de derde plaats van Theo Koenis (51).
De veteraan, die in 1990 een persoonlijk record liep van 4.28.30, won
vijfmaal zilver op een NK over vijftig kilometer. ,,Gezien mijn leeftijd
hoor ik niet meer bij de top-3. Pedro heeft te weinig concurrentie, heel
jammer. Marcel Bunschoten (tweede, red.) is een potentiële kandidaat om
Pedro op te volgen, maar er is te weinig nieuwe aanwas'', zegt Koenis.
Huntjens bevestigt dat het snelwandelen zich op een dood spoor bevindt. ,,Ze
(de atletiekunie, red.) moeten snelwandelen in de clubcompetitie gooien. Dat
zou een enorme stimulans zijn en dan komt er vanzelf meer concurrentie'',
denkt de inwoner van Urmond in Limburg. Huntjens, die in zijn 19-jarige
snelwandelcarrière 25 medailles won, gaat door met snelwandelen totdat hij
,,dood neervalt tijdens een wedstrijd''. ,,Ik snelwandel vanaf 1984 en heb
nooit ernstige blessures gehad. Bij snelwandelen krijgen je knieën en enkels
ook geen klappen, zoals bij hardlopen. Ik ben maar twee keer uitgevallen in
de ongeveer zevenhonderd wedstrijden die ik heb gelopen.'' Bijna elke week
loopt Huntjens wel ,,een wedstrijdje'' (variërend van een tot tachtig
kilometer). De NK Indoor, NK twintig kilometer op de baan, NK vijftig
kilometer op de weg en de Kennedymars in Sittard (tachtig kilometer) ziet
hij als de belangrijkste races. ,,De rest is training'', aldus Huntjens, die
zich weet gesteund door zijn vrouw Jacqueline, vandaag de meest fanatieke
supporter langs het parcours. ,,Zij stimuleert me enorm. Ik word op zondag
weggejaagd om te gaan trainen.'' Zijn vrouw heeft een rood
boodschappenmandje bij zich, met daarin de schoenen en drinkflessen van haar
man. Tijdens de races zit ze steevast op een klapstoeltje langs het parcours
en voert haar man bij het passeren bananen, suiker of een krentenbol. Ze
geeft hem geregeld een bidon met sportdrank of water aan. ,,En af en toe een
glaasje cola voor het `opboeren'. Pedro heeft vandaag drie of vier liter
vocht op. Doordat hij drinkt tijdens het lopen, komt er lucht in zijn maag
en dan moet hij even spugen'', legt ze uit. Snelwandelen betitelt Jacqueline
Huntjens als een ,,stiefkindje'' van de atletieksport, maar dat weerhoudt
haar er niet van ,,bijna alle'' wedstrijden van haar man te volgen. Ze pept
hem op langs de lijn en moedigt hem met een zwaar Limburgs accent fanatiek
aan. ,,Al gaat het heel slecht en is hij de man met de hamer tegengekomen,
Pedro zal de wedstrijd altijd uitlopen. Iemand die het hele jaar zo hard
traint, moet gewoon doorgaan. Stoppen is er niet bij, hoor'', bezweert ze.
Huntjens glimlacht om zijn trouwste supporter. Hij mag zich gelukkig prijzen
met de behaalde titel, want zijn vrouw verwacht wel wat terug voor alle
steun en aanmoedigingen. ,,Als hij geen eerste wordt, moet hij te voet naar
huis. Dat is mijn slogan'', lacht Jacqueline.