|
Beste mensen, Gisteren zijn we met de jongerengroep afgereisd naar Pernis voor een training en ook voor de verjaardag van Wilfried. Het werd een bijzondere dag. Aanwezig waren: Ilonka, Wilfried, Loes (vandaag vooral actief als begeleidster en voor het verzorgen van het eten), Jacques (vandaag vooral actief als fotograaf en supporter), Marcel, Liesbet, Sandra, Colin, Robert en ik. In de loop van de dag kwamen ook nog Wim (de vader van Wilfried, Jacques en Robert), Astrid (de moeder van Loes) en Gijs het begeleidings- c.q. supportersteam versterken. 's Ochtends zijn we om 10.30 u. hardlopend vertrokken voor een route langs de Nieuw Maas (o.a. langs de Pernisser Waterkant) richting een gebouw van Rolls Royce maritiem, waar ze scheepsmotoren bouwen. Daar was volgens Wilfried een stuk weg waar je een beetje uit de wind stond en dus gingen we daar wat oefeningen doen op een stuk dat slechts naar het (in het weekend gesloten) fabrieksterrein leidde. Na de oefeningen en de drills die deze keer door Wilfried werden voorgedaan, gingen we snelwandelend verder. Het ging langs het terrein van Damen, de werkgever van Sico. Uiteindelijk kwamen we bij een hertenkamp. Hier werden 3 rondjes van een paar honderd meter gesnelwandeld, waarbij de achterste steeds naar de kop snelwandelde. De herten keken ons vooral de eerste ronde na. Na dit intermezzo liepen we rustig richting een speeltuintje, waar we een aantal krachtoefeningen deden zoals over een net heen kruipen, dips, opdrukken met je voeten op een verhoging, jacks, enz. Na het krachtonderdeel was het tijd om een kort maar fel onderdeel in te lassen, de zogenaamde suicide run. Vanaf de start ging het steeds heen en terug naar achtereenvolgens punt 1, punt 2, punt 3, punt 2 en punt 1. De eerste serie leek Colin gemakkelijk te winnen, maar met name Marcel en Robert wisten hem dat met alle toegestane en niet-toegestane middelen te beletten. Daardoor kwamen Marcel en Wilfried eerder over de streep. De tweede serie ging naar Liesbet en Sandra. Na een korte pauze deden we dit nog eens met een finale tussen Marcel, Wilfried, Liesbet en Sandra. Marcel en Liesbet wisten er een spannende strijd van te maken met veel onderling geduw en getrek. Marcel wist zijn voet als eerste over de streep te duwen. Waar iedereen ongeveer tussen de 44 en 47 seconden finishte, liet Colin in de B-finale zien dat hij toch wel de snelste was, want hij was al in 35,99 sec. terug. Rustig snelwandelend gingen we terug naar het dorp. Colin en Marcel testten onderweg nog even een ondergelopen crossbaan uit. Om 12.26 uur waren we terug. Die ochtend was het winderig geweest, maar op een enkele spetter na hadden we het droog gehouden. Hier en daar was er zelfs een zonnetje te zien. Inmiddels had Loes de lunch klaar en konden we aanvallen. Een uur later gingen we met 3 auto's richting Hellevoetsluis voor de middagtraining. Aan de westkant van Hellevoetsluis, bij de N57, parkeerden we de auto's. Om 14.26 uur wandelden en renden we vandaar door het Voornes Duin en vervolgens ging het over het strand verder noord-westwaarts langs de Noordzee, of beter gezegd: langs het Slijkgat, het Rak van Scheelhoek, de Plaat Hinder, het Gak van de Hawk en het Brielse Gat. Landinwaarts aan de rechter kant lagen Rockanje en Oostvoorne. Wilfried, Marcel en Colin gingen na een kilometer het strand af om een uitkijkpunt te bekijken, Robert en ikzelf liepen er ook naar toe. Vanaf het uitkijkpunt konden we Goeree zien liggen. Ilonka, Sandra en Liesbet liepen door over het strand. De vijf mannen wandelden het ontstane gat van een kleine 200 meter weer vlot dicht. Toen de groep weer bij elkaar was, versnelden Wilfried, Marcel, Colin en Robert. Ik kwam tussen hun en Ilonka, Sandra en Liesbet in te wandelen en liet me na een tijdje uitzakken. De wind begon inmiddels een factor van betekenis te worden. Het zand waaide onder onze voeten door, de wind was koud en hard (ca. windkracht 5). Veel zon was er niet meer te zien en er was zelfs een paar keer een (zeer) korte hagelbui. Wilfried, Marcel, Colin en Robert kwamen stofzuigen en ze wandelden terug naar Ilonka, Sandra, Liesbet en mij. Daarna wandelden Wilfried, Marcel en Colin al snel weer weg van de rest. Robert en ik volgden op korte afstand en daarachter de 3 dames. Vlak voor het Brielse Gat werd het strand muller en kregen we te maken met water aan zowel de linker als de rechterkant. Robert die eerder ongeveer 45 seconden van mij weg was gelopen, liet zich met Colin weer uitzakken tot ik bij ze was. We gingen nu een stuk gewoon wandelen, omdat het zand te mul was. Marcel en Wilfried zagen we nog ongeveer 2 minuten voor ons lopen. De drie dames volgden ongeveer 5 minuten achter ons, maar konden ons nog wel zien. Gelukkig stonden Gijs en Loes ons op te wachten om ons voorbij de dam over het Brielse Gat te loodsen. Loes ging met Colin, Robert en mij mee en Gijs wachtte op de derde groep. We gingen nu het strand af, een klein beetje door het water (waar we overigens niet echt natte voeten van kregen), door de duinen, langs een vogelrustgebied en over de dam waar een asfaltpad liep. Rond 16.05 uur kwamen Marcel en Wilfried na 12 km de dam af en daar stond Anita met eten en drinken klaar. Marcel en Wilfried namen maar kort de tijd om de inwendige mens te versterken, want ze waren al om 16.09 uur weer vertrokken voor de laatste 6 km. Vlak daarop (om 16.11 uur) kwamen Robert, Colin, Loes en ik bij de wagenrust. Ik vond het verstandig om hier te stoppen, omdat ik een stevige verkoudheid voelde opkomen en ik bovendien al vanaf het begin last van mijn hamstrings had. Colin en Robert bleven iets te lang stilstaan en gingen om 16.21 uur verder. Sandra, Liesbet, Ilonka en Gijs waren toen al een tijdje (rond 16.16 uur) bij de wagenrust aangekomen. Er werd aan de dames gevraagd of zij ook de brui eraan wilden geven... Antwoord van Sandra: nu maak ik het af ook. Ilonka had er ook nog zin in en Liesbet was snel overgehaald en dus gingen ze om 16.24 uur weer op pad. We bevonden ons nu op de 2e Maasvlakte, een nieuw stuk land dat er nu 2 jaar ligt. Voorheen was dit onderdeel van de Noordzee. Het ging nu een kilometer of twee en een half over een fietspad met tussen het fietspad en de zee een natuurbeschermingsgebied dat ontoegankelijk was. Rechts van je had je de zogenaamde Batterijenbak (een depot voor chemicalieen). En links lag het Slufterstrand. Na 2,5 km kon je wel het duin afdalen langs het prikkeldraad en zo het strand op. Alleen Colin, die koud was geworden van de harde wind, besloot hier (rond 16.40 uur) dat het genoeg geweest was, hij wilde met het oog op het NK indoor geen risico nemen. Hij zal tot ongeveer 15 km gekomen zijn. Robert ging aanvankelijk het duin af naar beneden, maar besloot toen niet alleen verder te gaan en te wachten op de drie dames. Nadat ook Robert, Liesbet, Ilonka en Sandra (opnieuw) afgedaald waren en op het strand verder waren gegaan, reden Loes, Gijs, Anita, Colin en ik naar de parkeerplaatsen langs de 2e Maasvlakte. Rechts zagen we Marcel al teruglopen. Hij kwam van de verste parkeerplaats (met de rode palen) teruggelopen. Op de gele parkeerplaats, de middelste, zetten we de auto's neer en daar vingen we Marcel op (rond 16.55 uur, hij had 19 km afgelegd). Wilfried had er nog niet helemaal genoeg van. Hij ging nog verder terug en ging het strand weer op om de andere 4 op te halen. Uiteindelijk vingen we Wilfried (totaal 20 km gelopen), Liesbet, Ilonka en Sandra om 17.14 uur op, terwijl de zon aan het ondergaan was. Het laatste stuk was toch nog wel pittig geweest door veel mul zand. Al met al denk ik dat het een heel bijzondere training was met vooral (door de tegenwind, de kou en het mulle zand) een mentale factor waar je mee te stellen had. Heel apart om in zo'n woeste, desolate omgeving te trainen. Een unieke ervaring voor de meesten van ons. Toen iedereen opgehaald was, reden we richting Pernis terug, waar we allen weer op temperatuur konden komen, konden douchen en waar ons ook nog een uitstekend diner wachtte. Wilfried kreeg nog een aantal cadeau's en zo werd het al snel laat. Zelf was ik tegen 23 uur thuis. |
